Pokazy sokolnicze

Na dziedzińcu zamku codziennie są prezentowane nasze ptaki drapieżne, puszczane oraz  karmione z udziałem gości.

Mamy także ptactwo wodne jak łabędzie, kaczki czy gęsi . 

Naszym stałym nieodzownym atrybutem zamku jest paw który dostojnie przechadza sie po dziedzińcu zamku.

Część naszych ptaków moga Państwo zobaczyć w galerii.

Posiadamy ptaki drapieżne:

Harris Hawk – Myszołowiec (Parabuteo unicinctus)

Ptak drapieżny wielkości około 56 cm. Rozpiętość skrzydeł 110-125 cm. waga samca 600 – 840 g, samicy 820 -1200 g. W naturze występuje w południowo -zachodnich stanach USA , Ameryce Środkowe aż po południowe Chile. Zamieszkuje stepy, pustynie, półpustynie. W okresie od kwietnia do lipca samica składa 2-4 jaj, w gnieździe na drzewie lub kaktusie . Okres inkubacji wynosi  35 dni. Młode opuszczają gniazdo po 38 dniach. Ptaki polują w grupach rodzinnych liczących zwykle 5 osobników. Ich pokarm stanowią myszy , szczury, króliki, jaszczurki i małe ptaki. Są prawdopodobnie jedynymi ptakami drapieżnym polującymi grupowo ze względu na stadny tryb życia wymagają starannej socjalizacji. Dzięki specyficznemu charakterowi zdobyły popularność wśród amerykańskich i angielskich sokolników. Rozmnażają się w niewoli i także w Polsce . Choć w naszych warunkach klimatycznych potrzebują na zimę ciepłych pomieszczeń.

Puchacz europejski Bubo bubo

Puchacz jest pięknie ubarwionym ptakiem: na jasnobrązowych piórach ma ciemniejsze plamki i bardzo delikatne, poprzeczne prążki. Pęczki piór sterczące na dużej, okrągłej głowie wyglądają jak pierzaste uszy. Wokół ogromnych oczu o pomarańczowych tęczówkach promieniście układa się szaro-kremowa szlara. Jest olbrzymem wśród sów. Jego wielkie, zaokrąglone skrzydła maja ponad półtora metra rozpiętości, a ciało dochodzi do 60-75 cm długości. Wyraźny dymorfizm płciowy.

Puchacz jest aktywny głównie w nocy. Lot ma cichy, wolno uderza skrzydłami na przemian z fazą lotu ślizgowego. W ciągu dnia pozostaje w ukryciu przy pniach drzew. Ma doskonały wzrok i węch, bez trudu wytropi więc swoja ofiarę - ptaka (drozda, cietrzewia, gołębia, a także sójkę, kawkę, kruka i myszołowa), ssaka (karczownika, kreta, jeża, mysz, królika, młodego lisa), płaza (żabę, jaszczurkę). Prawdopodobnie puchacz korzysta także z padliny (łabędź, dzik). Poza tym, dla ułatwienia trawienia zjada wiele pokarmu roślinnego. Puchacze kojarzą się w trwałe pary już jesienią. Jest to gatunek osiadły i raz wybrany rewir zasiedla przez wiele lat, choć nie w każdym roku przystępuje do lęgów. Przykładem jest stanowisko puchacza w Parku Narodowym "Bory Tucholskie", które jest czynne od co najmniej 70 lat! Puchacze własnego gniazda w zasadzie nie budują; często korzystają ze starych gniazd ptaków drapieżnych lub bocianów czarnych. Wiele par gnieździ się bezpośrednio na ziemi, np. pod wykrotami, w dołku przy pniu drzewa, w kępach krzewów lub traw. Takie gniazda naziemne to niewielka niecka wymoszczona rozkruszonymi wypluwkami: kośćmi, sierścią i piórami ofiar. Samiec pohukuje w najbliższej okolicy gniazda (do 1-1,5 km) najintensywniej od stycznia do kwietnia, choć jego pojedyncze zawołania można usłyszeć w ciągu całego roku, czasami nawet podczas dnia. Lęgi rozpoczynają się zazwyczaj w marcu. Samica składa najczęściej 2-4 jaja. Odstępy pomiędzy składaniem kolejnych jaj wynoszą 2-4 dni, a ich inkubacja trwa 32-35 dni. Wysiaduje prawie wyłącznie samica. Pisklęta klują się niejednocześnie. W przypadku zagrożenia lęgu mogą być przeniesione przez samicę w inne miejsce. Pisklęta przebywają w gnieździe bardzo krótko, jak na tak dużego ptaka, tj. około 4-5 tygodni. W tym wieku osiągają ciężar około 3/4 masy dorosłego osobnika i zwykle opuszczają gniazdo zanim osiągną zdolność do lotu. Jest to bardzo niebezpieczny okres w ich życiu. Ukrywają się wtedy rozproszone w okolicy gniazda, wykorzystując różne naturalne osłony, np. gęste krzewy, wysokie trzciny i trawy.